Όταν υπάρχει ego, χάνεται το momentum.

Υπάρχει μια ιδέα που αξίζει να κρατήσουμε όχι ως προσωπική συμβουλή, αλλά ως ηγετική αρχή:

Το ego δεν είναι απλώς ένα ελάττωμα χαρακτήρα. Είναι ένας μηχανισμός παραμόρφωσης της πραγματικότητας.

• • Σε κάνει να βλέπεις τον εαυτό σου μεγαλύτερο από το πρόβλημα.
• • Τη γνώμη σου πιο σημαντική από την αλήθεια.
• • Την εικόνα σου πιο πολύτιμη από την πρόοδο.
• • Τη δικαίωσή σου πιο επείγουσα από το αποτέλεσμα.

Και εκεί αρχίζει η ζημιά. Μέσα σε μια απόφαση που παίρνεις χωρίς να «ακούς». Μέσα σε ένα feedback που απορρίπτεις. Μέσα σε μια συγγνώμη που καθυστερείς. Μέσα σε μια ιδέα που δεν ακούς επειδή δεν ήταν δική σου. Μέσα σε μια σχέση που χαλάει επειδή κάποιος έπρεπε να κερδίσει.

Το ego συχνά δεν φαίνεται. Συχνά μπαίνει ντυμένο με ωραίες λέξεις:

• — «Έχω εμπειρία.»
• — «Ξέρω καλύτερα.»
• — «Δεν χρειάζεται να μου το εξηγήσεις.»
• — «Έτσι το κάνουμε πάντα.»
• — «Αν υποχωρήσω, θα φανώ αδύναμος.»
• — «Πρέπει να προστατεύσω την εικόνα μου.»

Το ego δεν είναι αυτοπεποίθηση

Η αυτοπεποίθηση είναι χρήσιμη. Το ego είναι επικίνδυνο.

Η αυτοπεποίθηση λέει: «Μπορώ να μάθω, να σταθώ, να δοκιμάσω, να αντέξω.» Το ego λέει: «Δεν χρειάζεται να μάθω. Ήδη ξέρω.»

Στην ηγεσία αυτή η διαφορά είναι τεράστια. Ο ηγέτης με αυτοπεποίθηση δημιουργεί χώρο. Ο ηγέτης με ego τον καταλαμβάνει.

Πώς το ego σκοτώνει το momentum

Στο Growth Igniter language, το ego είναι παράγοντας τριβής (friction). Όχι πάντα ορατό ούτε πάντα μετρήσιμο — αλλά υπάρχει, είναι πραγματικό.

Το ego αυξάνει την τριβή μέσα στο σύστημα, και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Κάνει τις συζητήσεις πιο δύσκολες, τις αποφάσεις πιο αργές, το feedback πιο επικίνδυνο, την αλήθεια πιο ακριβή, την ομάδα πιο προσεκτική, την καινοτομία πιο διστακτική.

Η εταιρεία μπορεί να φαίνεται λειτουργική και ο ηγέτης πιο «ηγέτης» — αλλά εσωτερικά χάνει ενέργεια. Το momentum μειώνεται.

Το ego αγαπάει την κορυφή

Το ego είναι επικίνδυνο για όλους, αλλά είναι πιο επικίνδυνο για τους ανθρώπους που έχουν εξουσία. Όσο ανεβαίνεις, τόσο λιγότεροι άνθρωποι θα σου πουν την αλήθεια χωρίς φόβο — είτε γιατί έχουν κουραστεί, είτε γιατί είναι σε mode πολιτικής επιβίωσης, είτε γιατί «δεν αξίζει να μιλήσουν».

«Όσο πιο ισχυρή γίνεται η θέση σου, τόσο πιο συνειδητά πρέπει να δημιουργείς συνθήκες όπου η αλήθεια μπορεί να σε φτάσει.»

Γιατί διαφορετικά, δεν θα σε φτάσει. Θα φτάνουν μόνο polished updates. Καλά νέα. Μισές αλήθειες. Σιωπηλές αντιστάσεις. Αποφάσεις που εκτελούνται χωρίς πίστη. Συναίνεση χωρίς δέσμευση.

Και κάποια στιγμή θα αναρωτηθείς γιατί η ομάδα δεν κινείται με την ενέργεια που περίμενες. Η απάντηση μπορεί να είναι απλή: το ego σου σκότωσε το momentum.

Το ego χρειάζεται να έχει δίκιο. Η ηγεσία χρειάζεται να βλέπει καθαρά.

Μία από τις μεγαλύτερες παγίδες είναι η ανάγκη για δικαίωση. Να αποδείξουμε ότι η αρχική μας εκτίμηση ήταν σωστή. Ότι η στρατηγική μας ήταν σωστή. Ότι η επιλογή μας ήταν σωστή. Ότι εμείς το είχαμε δει από την αρχή.

Αλλά η ηγεσία δεν είναι διαγωνισμός δικαίωσης. Είναι ευθύνη πραγματικότητας. Και η πραγματικότητα δεν ενδιαφέρεται για το ego μας. Δεν ενδιαφέρεται αν κουραστήκαμε, αν επενδύσαμε συναισθηματικά, αν εκτεθήκαμε, αν είπαμε κάτι δημόσια, αν δεσμευτήκαμε μπροστά σε άλλους.

Η πραγματικότητα απλώς δείχνει τι λειτουργεί και τι όχι. Μόλις σταματήσεις να κινείσαι με πυρήνα αναφοράς το ego, τότε και μόνο τότε αρχίζεις να προστατεύεις το αποτέλεσμα.

Η αντι-ego πρακτική

Το αντίδοτο στο ego δεν είναι να μικρύνεις τον εαυτό σου. Δεν είναι να γίνεις παθητικός. Δεν είναι να σταματήσεις να φιλοδοξείς. Δεν είναι να αρνηθείς την αξία σου.

Το αντίδοτο στο ego είναι η πειθαρχημένη καθαρότητα.

• • Να μπορείς να είσαι φιλόδοξος χωρίς να γίνεσαι αυτάρεσκος.
• • Να μπορείς να ηγείσαι χωρίς να καταλαμβάνεις όλο τον χώρο.
• • Να μπορείς να έχεις άποψη χωρίς να ταυτίζεσαι με αυτή.
• • Να μπορείς να χάνεις ένα επιχείρημα χωρίς να νιώθεις ότι χάνεις την αξία σου.
• • Να μπορείς να ακούς κάτι δυσάρεστο χωρίς να τιμωρείς αυτόν που το είπε.

Αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι executive maturity. Και είναι πολύ πιο σπάνιο από την εξυπνάδα.

Η ηγεσία χωρίς ego δεν είναι μικρή. Είναι καθαρή.

Υπάρχει μια παρεξήγηση: νομίζουμε ότι χωρίς ego θα χάσουμε ένταση, ενέργεια, δυναμική. Ότι θα γίνουμε λιγότερο δυναμικοί, λιγότερο αποφασιστικοί, λιγότερο ηγετικοί, λιγότερο παρόντες.

Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο.

• • Όσο λιγότερο χρειάζεσαι να αποδείξεις ποιος είσαι, τόσο περισσότερη ενέργεια έχεις για το έργο.
• • Όσο λιγότερο πολεμάς για την εικόνα σου, τόσο πιο καθαρά βλέπεις τι συμβαίνει.
• • Όσο λιγότερο ταυτίζεσαι με το να έχεις δίκιο, τόσο πιο γρήγορα μπορείς να μάθεις.
• • Όσο πιο γρήγορα μαθαίνεις, τόσο πιο γρήγορα κινείσαι.

«Το ego είναι βαρύ. Η καθαρότητα είναι ελαφριά.»

Οι ομάδες κινούνται καλύτερα όταν ο ηγέτης δεν χρειάζεται συνεχώς να αποδεικνύει ότι είναι ο ηγέτης.

Η ουσία

Η ηγεσία θέλει αποτέλεσμα, όχι χειροκρότημα. Το ego θέλει να ελέγχει την αφήγηση. Η ηγεσία θέλει να υπηρετεί την αλήθεια. Το ego φοβάται το λάθος. Η ηγεσία το χρησιμοποιεί ως πληροφορία.

Η ηγεσία λέει: «Κοίτα τι πρέπει να γίνει.»

Και εκεί αλλάζει ολόκληρη η ποιότητα της παρουσίας σου. Όταν το ego οδηγεί, η ενέργεια γυρίζει γύρω από εσένα. Όταν η ηγεσία οδηγεί, η ενέργεια κινείται προς τον σκοπό.

Το ego δεν είναι πάντα ο μεγάλος εχθρός που βλέπουμε απέναντί μας. Συχνά είναι η μικρή φωνή μέσα μας που μας πείθει να μην ακούσουμε, να μην αλλάξουμε, να μην παραδεχτούμε, να μην εξελιχθούμε.

Και γι' αυτό χρειάζεται πειθαρχία. Γιατί τίποτα σημαντικό δεν χτίζεται γύρω από την ανάγκη μας να φαινόμαστε σημαντικοί. Χτίζεται γύρω από την ικανότητά μας να βλέπουμε καθαρά, να μαθαίνουμε γρήγορα και να κινούμαστε μαζί με τους ανθρώπους μας προς κάτι μεγαλύτερο από εμάς.

P.S. Άφησε το πραγματικό momentum να βρει τον χώρο του.

Συχνές ερωτήσεις